USTAWA
z dnia 9 lipca 2003 r.
o Wojskowych Służbach Informacyjnych
(Dz. U. z dnia 8 sierpnia 2003 r.)
Rozdział1
Przepisy ogólne
Art.1.1.Tworzy się Wojskowe Służby Informacyjne jako
wyodrębnioną i wyspecjalizowaną służbę wchodzącą w skład Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.Wojskowe Służby Informacyjne są służbą specjalną i służbą
ochrony państwa właściwą w sprawach obronności państwa i bezpieczeństwa Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
3.Działalność Wojskowych Służb Informacyjnych podlega
kontroli Sejmu.
4.Nazwa Wojskowe Służby Informacyjne oraz jej skrót WSI
przysługują wyłącznie Wojskowym Służbom Informacyjnym.
Art.2.Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) Siły Zbrojne - Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej;
2) WSI - Wojskowe Służby Informacyjne;
3) żołnierze WSI - żołnierzy zawodowych pełniących czynną
służbę wojskową na stanowiskach służbowych w jednostkach organizacyjnych WSI;
4) Sąd - Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie;
5) Kpk - ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027,
z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 oraz
z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188).
Rozdział2
Zakres działania i organizacja Wojskowych Służb Informacyjnych
Art.3.1.Do zadań WSI należy:
1) rozpoznawanie, zapobieganie oraz zwalczanie zewnętrznych
i wewnętrznych zagrożeń godzących w niepodległość państwa i niepodzielność
jego terytorium, bezpieczeństwo i nienaruszalność jego granic oraz w obronność
państwa i bezpieczeństwo Sił Zbrojnych;
2) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie, podlegających
orzecznictwu sądów wojskowych, przestępstw:
a) przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw
wojennych,
b) szpiegostwa, terroryzmu, przestępstw określonych w
części wojskowej Kodeksu karnego i innych przestępstw przeciwko obronności
państwa albo popełnionych na szkodę państwa sojuszniczego,
c) przeciwko ochronie informacji niejawnych, dotyczących
obronności państwa,
d) w dziedzinie badań naukowych i prac rozwojowych oraz
produkcji i obrotu towarami, technologiami i usługami o przeznaczeniu
wojskowym, realizowanych przez przedsiębiorców, szkoły wyższe i jednostki
badawczo-rozwojowe nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, a także
przez inne jednostki organizacyjne prowadzące badania naukowe lub prace
rozwojowe albo wykonujące produkcję lub usługi na potrzeby obronności
państwa lub Sił Zbrojnych,
e) nielegalnego wytwarzania, posiadania i obrotu bronią,
amunicją i materiałami wybuchowymi, jak również środkami masowej zagłady, w
obrocie krajowym i międzynarodowym
- oraz współdziałanie w tym zakresie z organami powołanymi
do ścigania ich sprawców;
3) realizowanie, w granicach swojej właściwości określonej
w przepisach ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji
niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz.
462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz.
1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89,
poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155), zadań służby
ochrony państwa oraz zadań związanych z pełnieniem przez Szefa WSI funkcji
krajowej władzy bezpieczeństwa, w zakresie ochrony informacji niejawnych w
stosunkach międzynarodowych, dotyczących spraw obronności państwa;
4) uzyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie, analizowanie i
przekazywanie właściwym organom informacji mogących mieć istotne znaczenie dla
obronności państwa oraz zdolności bojowej i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych;
5) rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń występujących w
rejonach napięć, kryzysów i konfliktów międzynarodowych, mających wpływ na
obronność państwa, oraz podejmowanie działań w celu eliminowania tych zagrożeń;
6) ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych, a także
żołnierzy wykonujących zadania służbowe oraz pełniących służbę poza granicami
państwa;
7) prowadzenie wywiadu i kontrwywiadu radioelektronicznego
oraz kryptoanaliza i kryptografia;
8) realizowanie przedsięwzięć wynikających z sojuszy i
układów wojskowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
9) uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli
realizacji umów międzynarodowych dotyczących rozbrojenia;
10) współdziałanie w organizowaniu polskich
przedstawicielstw wojskowych za granicą oraz utrzymywanie kontaktów z
członkami wojskowego korpusu dyplomatycznego akredytowanymi w Rzeczypospolitej
Polskiej;
11) podejmowanie innych działań określonych w odrębnych
ustawach i umowach międzynarodowych.
2.Zadania, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem pkt 3, są
realizowane wyłącznie na rzecz lub w interesie Sił Zbrojnych, w związku z ich
działalnością na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami.
3.W czasie stanów nadzwyczajnych, w razie ogłoszenia
powszechnej lub częściowej mobilizacji, oraz w czasie wojny WSI wykonują także
inne zadania wynikające z odrębnych przepisów.
4.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia
niepodlegającego ogłoszeniu, formy i metody wykonywania przez WSI zadań, o
których mowa w ust. 1.
Art.4.1.Minister Obrony Narodowej określa kierunki
działania WSI.
2.Szef WSI przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej:
1) roczny plan działania na rok następny - najpóźniej na 3
miesiące przed końcem roku kalendarzowego;
2) sprawozdanie z działalności WSI za poprzedni rok
kalendarzowy - corocznie do dnia 31 stycznia następnego roku.
Art.5.1.Realizując zadania, o których mowa w art. 3
ust. 1 pkt 1, 4, 5, 7 i 8, WSI uwzględniają w szczególności operacyjno-taktyczne
potrzeby Sił Zbrojnych.
2.WSI przy realizacji swoich zadań współdziałają:
1) ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi
komórkami organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej oraz dowódcami
rodzajów Sił Zbrojnych, okręgów wojskowych, garnizonów wojskowych i jednostek
wojskowych;
2) z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami
podległymi ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych;
3) z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami
podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych;
4) z odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi
podległymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych;
5) z innymi organami, służbami i instytucjami uprawnionymi
do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.
3.Współdziałanie WSI z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencją Wywiadu oraz Żandarmerią Wojskową regulują odpowiednio przepisy ustawy z
dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
(Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070 i Nr
130, poz. 1188) i ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i
wojskowych organach porządkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800,
z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804 oraz z 2003 r. Nr 113, poz. 1070).
4.Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,
zakres i tryb współdziałania WSI z organami, służbami, instytucjami i
jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w ust. 2 pkt 3-5, uwzględniając
właściwość tych organów oraz WSI.
5.Minister Obrony Narodowej, mając na uwadze przepisy ustawy,
o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, określi, w drodze zarządzenia, zakres i
tryb współdziałania WSI z organami wojskowymi, o których mowa w ust. 2 pkt 1, z
uwzględnieniem właściwości tych organów oraz WSI.
6.Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw
zagranicznych określą, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, zakres
i tryb współdziałania WSI z organami, służbami i instytucjami, o których mowa w
ust. 2 pkt 2, uwzględniając właściwość tych organów oraz WSI, a także niejawny
charakter tego współdziałania.
Art.6.Szef WSI w celu realizacji zadań WSI, po
uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej, może podejmować współdziałanie i
zawierać porozumienia z właściwymi organami, służbami i instytucjami krajowymi
oraz zagranicznymi.
Art.7.Instytucje państwowe, organy administracji
rządowej, organy samorządu terytorialnego, dowódcy (szefowie) jednostek (instytucji)
wojskowych oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności
publicznej są obowiązani, w zakresie swojego działania, do współdziałania z WSI,
a w szczególności do udzielania pomocy w realizacji zadań WSI.
Art.8.1.Szefa WSI wyznacza na stanowisko służbowe i
zwalnia z niego Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, Kolegium do Spraw Służb
Specjalnych i sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
2.Zastępców Szefa WSI wyznacza na stanowiska służbowe i
zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej, na wniosek Szefa WSI, po zasięgnięciu
opinii sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
3.(1) Minister Obrony Narodowej wyznacza Szefa
WSI i jego zastępców spośród żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę
wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej.
Art.9.1.Szef WSI podlega bezpośrednio Ministrowi
Obrony Narodowej.
2.Szef WSI jest przełożonym wszystkich żołnierzy WSI.
3.Szef WSI kieruje WSI bezpośrednio lub przez swoich
zastępców.
Art.10.Strukturę WSI tworzą następujące piony
funkcjonalne:
1) analityczno-informacyjny;
2) wywiadu wojskowego;
3) kontrwywiadu wojskowego;
4) ochrony informacji niejawnych;
5) zabezpieczenia;
6) przedstawicielstw wojskowych;
7) dowódczo-sztabowy.
Art.11.1.W skład WSI wchodzą następujące jednostki
organizacyjne:
1) Inspektorat WSI;
2) terenowe jednostki organizacyjne WSI;
3) specjalistyczne jednostki organizacyjne WSI.
2.Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzeń:
1) nadaje statut WSI, który określa ich strukturę i
organizację wewnętrzną;
2) określa zakres działania Inspektoratu WSI;
3) tworzy i znosi terenowe oraz specjalistyczne jednostki
organizacyjne WSI;
4) określa etaty zbiorcze WSI, które ustalają liczbę,
rodzaje i rangi stanowisk służbowych występujących w jednostkach
organizacyjnych WSI, a także kwalifikacje wymagane na tych stanowiskach.
3.Szef WSI może tworzyć zespoły o charakterze stałym lub
doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb
działania.
Art.12.1.(2) Działalność WSI jest
finansowana z budżetu państwa.
2.(3) Koszty realizacji zadań WSI, w zakresie
których - ze względu na wyłączenie ich jawności - nie mogą być stosowane
przepisy o finansach publicznych, przepisy o rachunkowości oraz przepisy o
zamówieniach publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu
operacyjnego WSI.
3.(4) (uchylony).
4.(5) Minister Obrony Narodowej określi, w drodze
zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, szczegółowe zasady tworzenia,
ewidencjonowania i gospodarowania funduszem operacyjnym WSI, o którym mowa w ust.
2, uwzględniając mienie nabyte ze środków tego funduszu.
Art.13.1.Materiały archiwalne oraz inną dokumentację
WSI przechowuje się w archiwum wyodrębnionym WSI.
2.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia,
szczegółowe zasady i tryb postępowania z materiałami archiwalnymi i inną
dokumentacją WSI oraz warunki dostępu do zasobów archiwum wyodrębnionego WSI i
korzystania z tych zasobów, uwzględniając w szczególności przepisy o narodowym
zasobie archiwalnym i archiwach oraz o ochronie informacji niejawnych.
Art.14.1.Legitymacja żołnierza WSI jest dokumentem
potwierdzającym pełnienie czynnej służby wojskowej przez żołnierza WSI na
stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej WSI oraz posiadanie przez niego
uprawnień wynikających z zakresu działania WSI.
2.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
zakres danych zawartych w legitymacji żołnierza WSI, wzór tej legitymacji, organ
właściwy do jej wydawania, wymiany i unieważniania oraz przypadki, w których
podlega ona wymianie, zwrotowi lub unieważnieniu, a także tryb postępowania w
razie jej utraty, jak również sposób posługiwania się tą legitymacją,
uwzględniając przepisy o wojskowych dokumentach osobistych żołnierzy zawodowych.
Art.15.Świętem WSI jest dzień 25 października.
Art.16.1.WSI posiadają swój znak.
2.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
wzór znaku WSI i sposób jego używania, uwzględniając przepisy o znakach Sił
Zbrojnych.
Rozdział3
Uprawnienia i obowiązki żołnierzy Wojskowych Służb
Informacyjnych
Art.17.W granicach zadań, o których mowa w art. 3 ust.
1, żołnierze WSI wykonują:
1) czynności analityczno-informacyjne,
2) czynności operacyjno-rozpoznawcze,
3) czynności wynikające z przepisów o ochronie informacji
niejawnych,
4) inne czynności służbowe wynikające z przepisów o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych
-zgodnie z zakresami działania jednostek organizacyjnych WSI,
w których pełnią służbę, oraz zakresami obowiązków przypisanych do zajmowanych
stanowisk służbowych.
Art.18.Żołnierze WSI w toku wykonywania czynności
służbowych mają obowiązek respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i
ochrony wolności, praw człowieka i obywatela, a także działania w sposób
możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osoby, wobec której
czynności te są podejmowane.
Art.19.1.Jeżeli informacje i materiały uzyskane w
wyniku czynności podjętych przez WSI wskazują, że sprawa będąca ich przedmiotem
należy do zakresu działania innych organów, służb lub instytucji, WSI przekazują
uzyskane informacje i materiały właściwemu podmiotowi.
2.Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności
podjętych przez organy, służby lub instytucje uprawnione do wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych wskazują, że sprawa będąca przedmiotem tych
czynności należy do zakresu działania WSI, podmioty te przekazują uzyskane
informacje i materiały WSI.
3.Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez WSI
potwierdzają popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo
wykroczenia lub wykroczenia skarbowego, przekazują one uzyskane informacje i
materiały odpowiednio prokuratorowi, Żandarmerii Wojskowej, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji lub Straży Granicznej.
Art.20.1.Żołnierze WSI, wykonując czynności
operacyjno-rozpoznawcze, mają prawo do:
1) wydawania poleceń określonego zachowania się, w
granicach niezbędnych do wykonania czynności, o których mowa w pkt 2-6;
2) legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
3) dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości
bagażu osobistego, a także sprawdzania ładunku w środkach transportu lądowego,
powietrznego i wodnego, z wyjątkiem środków transportu przewożących znaki
pieniężne, w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia co do popełnienia czynu
zabronionego pod groźbą kary;
4) monitorowania i rejestrowania, przy użyciu środków
technicznych:
a) obrazu zdarzeń związanych z zakresem działania WSI w
miejscach publicznych,
b) dźwięku towarzyszącego zdarzeniom, o których mowa w
lit. a;
5) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych,
organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego, dowódców (szefów)
jednostek (instytucji) wojskowych oraz przedsiębiorców prowadzących
działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy
i przedsiębiorcy są obowiązani, w zakresie swojego działania, do udzielania
nieodpłatnie tej pomocy w ramach obowiązujących przepisów prawa;
6) zwracania się o niezbędną pomoc do innych podmiotów niż
wymienione w pkt 5, jak również zwracania się w nagłych przypadkach do każdej
osoby o udzielenie doraźnej pomocy; wymienione podmioty i osoby są obowiązane
do udzielenia nieodpłatnie tej pomocy w ramach obowiązujących przepisów prawa.
2.Żołnierze WSI w przypadkach niecierpiących zwłoki mogą
dokonać zatrzymania osób oraz przeszukania osób, pomieszczeń i innych miejsc w
trybie i w przypadkach określonych w przepisach Kpk, jeżeli okoliczności
zdarzenia uniemożliwiają przeprowadzenie tych czynności przez Żandarmerię
Wojskową lub inny uprawniony organ.
3.Osobie zatrzymanej, przeszukanej lub u której dokonano
przeszukania, przysługują uprawnienia przewidziane w Kpk.
4.Zatrzymania osoby można dokonać tylko wówczas, gdy inne
środki okazały się bezcelowe lub nieskuteczne.
5.Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać w razie
uzasadnionej potrzeby badaniu lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy
medycznej.
6.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w
ust. 1, uwzględniając dostosowany do sytuacji sposób przeprowadzania czynności
podejmowanych przez żołnierzy WSI w ramach ustawowych uprawnień oraz ich
obowiązki podczas realizacji tych czynności.
Art.21.1.Żołnierze WSI mogą stosować, wobec osób
niepodporządkowujących się ich poleceniom wydanym na podstawie przepisów prawa
oraz wobec osób uniemożliwiających im wykonanie czynności służbowych,
następujące środki przymusu bezpośredniego:
1) siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających oraz
podobnych technik obrony;
2) kajdanki;
3) paralizatory elektryczne;
4) broń gazową i ręczne miotacze gazu.
2.Wobec kobiet w widocznej ciąży, osób, których wygląd
wskazuje, że nie ukończyły 13 lat, starców oraz osób o widocznym kalectwie można
stosować wyłącznie chwyty obezwładniające.
3.Siłę fizyczną można stosować w celu odparcia czynnej
napaści, zmuszenia do wykonania polecenia wydanego na podstawie przepisów prawa
albo zatrzymania osoby w przypadku, o którym mowa w art. 20 ust. 2.
4.Kajdanki można stosować wobec osoby, której wygląd
wskazuje na wiek powyżej 17 lat zatrzymanej lub doprowadzanej w przypadku, o
którym mowa w art. 20 ust. 2, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa jej ucieczki
albo dokonania przez nią czynnej napaści lub stawiania czynnego oporu albo
jeżeli zachowuje się ona agresywnie.
5.Paralizatory elektryczne, broń gazową i ręczne miotacze
gazu można stosować w celu odparcia czynnej napaści, pokonania czynnego oporu
albo udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej lub doprowadzonej w przypadku, o
którym mowa w art. 20 ust. 2.
6.Żołnierze WSI mogą stosować jedynie środki przymusu
bezpośredniego odpowiadające potrzebom wynikającym z zaistniałej sytuacji i
niezbędne do wymuszenia podporządkowania się wydanym poleceniom, wykonania
czynności służbowych lub odparcia czynnej napaści oraz powodujące możliwie
najmniejszą dolegliwość dla osoby, wobec której zostały użyte.
7.Środki przymusu bezpośredniego mogą być stosowane po
uprzednim wezwaniu do zachowania się zgodnego z prawem oraz po bezskutecznym
uprzedzeniu o zamiarze ich użycia.
8.Można odstąpić od wymogów określonych w ust. 7, jeżeli
zwłoka:
1) w zastosowaniu środków przymusu bezpośredniego groziłaby
niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego, wolności obywateli albo
uszkodzeniem mienia;
2) uniemożliwiłaby ujęcie osoby podejrzanej o popełnienie
przestępstwa lub poszukiwanej albo umożliwiłaby ucieczkę takiej osoby.
9.Od stosowania środków przymusu bezpośredniego należy
odstąpić, gdy osoba, wobec której użyto tych środków, podporządkowała się
wydanym poleceniom.
10.Żołnierz WSI jest obowiązany udzielić pierwszej pomocy
osobie zranionej wskutek zastosowania środka przymusu bezpośredniego, a w razie
potrzeby wezwać lekarza.
11.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki i tryb stosowania przez żołnierzy WSI środków przymusu
bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, a także sposób dokumentowania
przypadków zastosowania tych środków, uwzględniając potrzebę ochrony interesów
osób, wobec których mogą być one użyte.
Art.22.1.Jeżeli środki przymusu bezpośredniego, o
których mowa w art. 21 ust. 1, okazały się niewystarczające lub jeżeli ich
użycie ze względu na okoliczności zdarzenia nie jest możliwe, żołnierze WSI mają
prawo użycia broni palnej wyłącznie:
1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na
życie, zdrowie lub wolność żołnierza lub innej osoby albo w celu
przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu;
2) przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do
natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia,
którego użycie może zagrozić życiu, zdrowiu lub wolności żołnierza albo innej
osoby;
3) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie i przemocą
odebrać broń palną żołnierzowi lub innej osobie uprawnionej do jej posiadania;
4) w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego i
gwałtownego zamachu na obiekty lub urządzenia ważne dla obronności państwa lub
bezpieczeństwa Sił Zbrojnych;
5) w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego
jednocześnie bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia lub wolności człowieka;
6) w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie
broni jest dopuszczalne w przypadkach określonych w pkt 1-5;
7) w celu ujęcia osoby, o której mowa w pkt 6, jeśli
schroniła się ona w miejscu trudno dostępnym, a z okoliczności zdarzenia
wynika, że może użyć broni palnej lub innego niebezpiecznego narzędzia,
stwarzając w ten sposób zagrożenie dla życia lub zdrowia człowieka;
8) w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i
bezprawnego zamachu na konwój ochraniający osoby, dokumenty zawierające
informacje stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze albo inne przedmioty
wartościowe;
9) w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby
zatrzymanej w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa, o którym mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 2.
2.Żołnierz WSI, który podjął decyzję o użyciu broni palnej,
powinien postępować ze szczególną rozwagą, traktując broń jako ostateczny środek
działania.
3.Użycie broni palnej powinno następować w sposób
wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni
palnej.
4.Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,
dostosowane do sytuacji, warunki i sposób postępowania przy użyciu broni palnej,
uwzględniając ograniczenia w zakresie użycia broni palnej, a także sposób
dokumentowania przypadków jej użycia.
Art.23.Na sposób przeprowadzenia czynności, o których
mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1-3, oraz na sposób zastosowania środków przymusu
bezpośredniego lub użycia broni palnej przez żołnierzy WSI, osobie, wobec której
została wykonana taka czynność albo wobec której został zastosowany taki środek
lub użyta taka broń, przysługuje zażalenie do Sądu w terminie 7 dni od dnia
przeprowadzenia czynności, zastosowania środka lub użycia broni. W sprawach tych
stosuje się odpowiednio przepisy Kpk dotyczące postępowania odwoławczego w
sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych.
Art.24.1.W przypadku czynności
operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez WSI w celu realizacji zadań, o
których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8, gdy inne środki okazały się
bezskuteczne albo gdy zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą one
nieskuteczne lub nieprzydatne, Sąd, na pisemny wniosek Szefa WSI, złożony po
uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia,
zarządzić kontrolę operacyjną.
2.Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na:
1) kontrolowaniu treści korespondencji;
2) kontrolowaniu zawartości przesyłek;
3) stosowaniu środków technicznych umożliwiających
uzyskiwanie w sposób niejawny informacji i dowodów oraz ich utrwalanie, a w
szczególności treści rozmów telefonicznych i innych informacji przekazywanych
za pomocą sieci telekomunikacyjnych lub teleinformatycznych.
3.Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż
3 miesiące. Na pisemny wniosek Szefa WSI, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego, Sąd może wydać postanowienie o jednorazowym
przedłużeniu kontroli operacyjnej na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące,
jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli.
4.W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas prowadzenia
kontroli operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawy albo dla
zapobieżenia przestępstwu lub wykrycia przestępstwa, albo też dla ustalenia
sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, Sąd, na pisemny wniosek Szefa WSI,
złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydać
postanowienie o zarządzeniu kontroli operacyjnej na czas oznaczony również po
upływie okresów, o których mowa w ust. 3.
5.W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to
spowodować utratę informacji istotnych dla obronności państwa lub bezpieczeństwa
Sił Zbrojnych albo zatarcie lub zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef WSI może
zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę
operacyjną, zwracając się jednocześnie do Sądu z pisemnym wnioskiem o wydanie
postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez Sąd zgody w terminie 5
dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej Szef WSI wstrzymuje kontrolę
operacyjną oraz zarządza protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów
zgromadzonych podczas jej prowadzenia.
6.Sąd może zezwolić, na pisemny wniosek Szefa WSI, złożony
po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na odstąpienie od
zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 5, jeżeli stanowią one dowód lub
wskazują na zamiar popełnienia przestępstwa.
Art.25.1.Wniosek Szefa WSI, o którym mowa w art. 24
ust. 1 i 3-6, zawiera w szczególności:
1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2) opis sprawy lub przestępstwa, z podaniem, w miarę
możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
3) okoliczności uzasadniające potrzebę prowadzenia kontroli
operacyjnej, w tym stwierdzonej albo prawdopodobnej bezskuteczności lub
nieprzydatności innych środków;
4) dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne
określenie podmiotu lub przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola
operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;
5) określenie celu, czasu i rodzaju kontroli operacyjnej.
2.Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w art. 24
ust. 3-6, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, zgromadzonymi
podczas prowadzenia kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
3.Wnioski, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 3-6, Sąd
rozpoznaje jednoosobowo, przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych
wniosków realizuje się w warunkach przewidzianych dla przekazywania,
przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z odpowiednim
zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 2 Kpk. W posiedzeniu
Sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Szefa WSI.
4.Trybu, o którym mowa w art. 24 oraz w art. 25 ust. 2 i 3,
nie stosuje się, jeżeli kontrola operacyjna jest prowadzona za wyrażoną na
piśmie zgodą osoby będącej nadawcą lub odbiorcą przekazu informacji.
Art.26.1.Kontrolę operacyjną kończy się wraz z
ustaniem przyczyn jej zarządzenia, nie później jednak niż z upływem okresu, na
który została zarządzona.
2.Szef WSI informuje pisemnie Prokuratora Generalnego o
wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie - również o
przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.
3.W przypadku uzyskania w toku prowadzenia kontroli
operacyjnej dowodów, pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Szef WSI przekazuje
Prokuratorowi Generalnemu materiały zgromadzone podczas prowadzenia tej kontroli,
w razie potrzeby wraz z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.
4.Zgromadzone podczas prowadzenia kontroli operacyjnej
materiały, które nie są istotne dla obronności państwa lub bezpieczeństwa Sił
Zbrojnych albo nie stanowią informacji potwierdzających popełnienie przestępstwa,
podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie
materiałów zarządza Szef WSI, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej.
5.(6) Podmioty wykonujące działalność
telekomunikacyjną oraz podmioty świadczące usługi pocztowe są obowiązani do
zapewnienia na własny koszt warunków technicznych i organizacyjnych
umożliwiających prowadzenie przez WSI kontroli operacyjnej.
6.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania
wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i
niszczenia materiałów uzyskanych podczas prowadzenia tej kontroli, uwzględniając
potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych
materiałów, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art.27.1.(7) Obowiązek uzyskania
postanowienia Sądu, o którym mowa w art. 24 ust. 1, nie dotyczy informacji
niezbędnych do realizacji przez WSI zadań określonych w art. 3 ust. 1, w postaci
danych:
1) identyfikacyjnych abonenta, zakończenia sieci lub
urządzenia telekomunikacyjnego oraz dotyczących faktu, okoliczności i rodzaju
połączenia lub próby uzyskania połączenia między określonymi urządzeniami
telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci;
2) dotyczących identyfikacji oraz lokalizacji zakończeń
sieci lub urządzeń telekomunikacyjnych telekomunikacyjnych, między którymi
wykonano połączenie.
2.(8) Udostępnienie przez podmiot wykonujący
działalność telekomunikacyjną danych, o których mowa w ust. 1, następuje
nieodpłatnie na:
1) pisemny wniosek Szefa WSI lub osoby przez niego
upoważnionej;
2) ustne żądanie żołnierza WSI, posiadającego pisemne
imienne upoważnienie Szefa WSI, okazane wraz z legitymacją żołnierza WSI.
3.(9) Podmiot wykonujący działalność
telekomunikacyjną jest obowiązany udostępnić dane, o których mowa w ust. 1,
żołnierzowi WSI, o którym mowa w ust. 2.
4.(10) Podmiot wykonujący działalność
telekomunikacyjną zawiadamia Szefa WSI o ujawnieniu danych w trybie określonym w
ust. 2 pkt 2.
5.Występowanie o informacje i dane, o których mowa w ust. 1,
oraz ich udostępnianie może następować za pomocą sieci telekomunikacyjnej, w
sposób ustalony przez Szefa WSI.
Art.28.1.W sprawach o przestępstwa, o których mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 2, czynności operacyjno-rozpoznawcze zmierzające do
sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz
wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób
niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,
ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub
którymi obrót jest zabroniony, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści
majątkowej.
2.Szef WSI może zarządzić czynności, o których mowa w ust.
1, na czas określony, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,
którego na bieżąco informuje o przebiegu tych czynności i ich wyniku.
3.Czynności, o których mowa w ust. 1, nie mogą polegać na
kierowaniu działaniami wyczerpującymi znamiona czynu zabronionego pod groźbą
kary.
4.W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie, o
którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, Szef WSI przekazuje Prokuratorowi Generalnemu
informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności określonych w ust. 1 wraz z
zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.
5.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1,
wzory stosowanych druków i rejestrów, a także sposób przechowywania,
przekazywania oraz niszczenia materiałów i dokumentów uzyskanych lub
wytworzonych w związku z realizacją tych czynności, uwzględniając ich niejawny
charakter.
Art.29.1.W sprawach o przestępstwa, o których mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 2, w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych zmierzających
do udokumentowania tych przestępstw, albo ustalenia tożsamości osób
uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,
Szef WSI może, przed wszczęciem postępowania karnego, zarządzić niejawne
nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania, przechowywania lub obrotu
przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub
zdrowia ludzkiego.
2.O zarządzeniu, przebiegu i wynikach czynności podjętych w
trybie ust. 1 Szef WSI niezwłocznie pisemnie zawiadamia Prokuratora Generalnego,
który może nakazać ich zaniechanie.
3.Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, urzędy,
instytucje i podmioty prowadzące działalność w dziedzinie poczty lub transportu,
organy celne oraz organy Straży Granicznej są obowiązane dopuścić do dalszego
przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie nienaruszonym
lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub w części.
4.W przypadku potwierdzenia w toku czynności, o których mowa
w ust. 1, informacji o przestępstwie, Szef WSI przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu informacje i materiały uzyskane w wyniku tych czynności wraz z
zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.
5.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1,
wzory stosowanych druków i rejestrów, a także sposób przechowywania,
przekazywania oraz niszczenia materiałów i dokumentów uzyskanych lub
wytworzonych w związku z realizacją tych czynności, uwzględniając ich niejawny
charakter.
Art.30.Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w
art. 28 i 29, może być prowadzona kontrola treści korespondencji i zawartości
przesyłek lub stosowane środki techniczne, na zasadach określonych w art. 24-26.
Art.31.Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego
uprawnionym, wykonuje czynności określone w art. 28 ust. 1, jeżeli zostały
zachowane warunki, o których mowa w art. 28 ust. 3, a także kto wykonuje
czynności określone w art. 29 ust. 1.
Art.32.1.W zakresie swoich zadań WSI mogą uzyskiwać
informacje, w tym także niejawnie, gromadzić je, przechowywać, sprawdzać,
analizować, przetwarzać i przekazywać.
2.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia
niepodlegającego ogłoszeniu, obieg informacji, w tym niejawnych, w jednostkach
organizacyjnych WSI.
Art.33.1.Uprawnienia WSI, o których mowa w art. 32 ust.
1, mogą dotyczyć także danych osobowych, włącznie z danymi, o których mowa w
art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271), oraz danymi z Krajowego
Rejestru Karnego i Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności.
2.WSI mogą również korzystać z danych osobowych i innych
informacji uzyskanych w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
przez uprawnione do tego organy, służby i instytucje państwowe, bez wiedzy i
zgody osoby, której dane te dotyczą.
3.Administrator zbioru danych jest obowiązany udostępnić WSI
dane osobowe, o których mowa w ust. 1. Fakt udostępnienia tych danych WSI
podlega ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie informacji niejawnych.
4.Udostępnianie danych osobowych, o których mowa w ust. 1,
żołnierzowi WSI przez administratora zbioru danych następuje na podstawie
pisemnego imiennego upoważnienia Szefa WSI, okazanego wraz z legitymacją
żołnierza WSI.
5.Organy władzy publicznej uprawnione do prowadzenia zbiorów
danych, na pisemny wniosek Szefa WSI, mogą wyrazić pisemną zgodę na
udostępnianie danych zgromadzonych w zbiorach jednostkom organizacyjnym WSI za
pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, jeżeli jednostki te spełniają łącznie
następujące warunki:
1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w
systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał;
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne
uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych
zadań albo prowadzonej działalności.
6.Dane osobowe, o których mowa w ust. 1 i 2, przechowuje się
przez okres, w którym są one niezbędne do realizacji ustawowych zadań
wykonywanych przez WSI. Jednostki organizacyjne WSI dokonują weryfikacji tych
danych nie rzadziej niż co 10 lat, licząc od dnia ich uzyskania, usuwając dane
zbędne.
7.Dane osobowe, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, podlegają protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu niezwłocznie po stwierdzeniu ich zbędności. Zniszczenie
danych osobowych zarządza Szef WSI, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej.
8.Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,
zakres, warunki i tryb przekazywania WSI informacji o osobie przez organy,
służby i instytucje państwowe, o których mowa w ust. 2, uwzględniając zakres
przekazywanych informacji, a także cel i organizację przekazywania informacji
oraz sposób ich dokumentowania.
9.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając niezbędne dane
upoważnionego żołnierza WSI.
10.Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii
Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, określi, w drodze zarządzenia,
sposób i warunki uzyskiwania, przetwarzania i wykorzystywania informacji, o
których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób zakładania i prowadzenia zbiorów tych
informacji, jednostki organizacyjne WSI uprawnione do korzystania z tych zbiorów,
przełożonych właściwych w tych sprawach oraz wzory dokumentów obowiązujących
przy przetwarzaniu danych.
Art.34.1.W związku z wykonywaniem swoich zadań WSI
zapewniają ochronę danych identyfikujących żołnierzy WSI i osób, o których mowa
w art. 35 ust. 1, form, metod i sposobów wykonywania zadań, zgromadzonych
informacji oraz ochronę własnych urządzeń, obiektów i obszarów.
2.Żołnierze WSI, wykonując czynności operacyjno-rozpoznawcze,
mogą posługiwać się dokumentami uniemożliwiającymi ustalenie danych
identyfikujących żołnierza oraz środków, którymi posługuje się on przy
wykonywaniu zadań służbowych.
3.Osoby udzielające WSI pomocy przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust.
2.
4.WSI, na wniosek uprawnionych organów, służb i instytucji
państwowych, sporządzają i wydają dokumenty wojskowe uniemożliwiające ustalenie
danych identyfikujących żołnierzy, funkcjonariuszy albo pracowników tych organów,
służb i instytucji, a także prowadzą rejestr tych dokumentów.
5.Na pisemny wniosek Szefa WSI, uprawnione organy, służby i
instytucje państwowe wydają dokumenty i znaki identyfikujące osobom posługującym
się nimi jako funkcjonariusze lub pracownicy tych organów, służb lub instytucji
państwowych.
6.Nie popełnia przestępstwa:
1) kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem
dokumentów, o których mowa w ust. 2-5;
2) kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2-5;
3) kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których
mowa w ust. 2-5;
4) żołnierz WSI lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący
się przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o
których mowa w ust. 2-5.
7.Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia
niepodlegającego ogłoszeniu, sposób współdziałania właściwych organów, służb i
instytucji państwowych z Szefem WSI przy prowadzeniu rejestru, o którym mowa w
ust. 4, a także szczegółowy tryb wydawania dokumentów, o których mowa w ust. 4 i
5, uwzględniając wymogi dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących
tajemnicę państwową.
8.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia
niepodlegającego ogłoszeniu, szczegółowy tryb wydawania, posługiwania się,
przechowywania oraz ewidencjonowania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, a
także sposób prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 4.
Art.35.1.WSI przy wykonywaniu swoich zadań mogą
korzystać, z zastrzeżeniem art. 36, z pomocy osób niebędących ich żołnierzami.
Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust. 2, ujawnianie danych o osobie udzielającej
pomocy WSI przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może
nastąpić jedynie w przypadkach określonych w art. 37 ust. 3.
3.Osobom, o których mowa w ust. 1, za udzielenie pomocy WSI
może być przyznane wynagrodzenie wypłacane z funduszu operacyjnego WSI.
4.Osobom, o których mowa w ust. 1, w razie doznania
uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku powstałego w czasie udzielania pomocy WSI
lub w związku z jej udzielaniem, a także członkom rodzin zmarłych wskutek
takiego wypadku, przysługuje jednorazowe odszkodowanie, renta inwalidzka i
rodzinna oraz świadczenia wyrównawcze, na zasadach i w trybie określonych w
przepisach o świadczeniach osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju.
5.Osobom, o których mowa w ust. 1, w związku z użyciem ich
nieruchomości i rzeczy ruchomych oraz za instalowanie i eksploatowanie urządzeń
technicznych przysługuje ryczałt, a także odszkodowanie za szkody dotyczące tych
nieruchomości i rzeczy ruchomych powstałe w czasie udzielania pomocy i w związku
z nią, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach
rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju.
6.Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w przypadkach,
o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5 i 6.
Art.36.WSI przy wykonywaniu swoich zadań nie mogą
korzystać z tajnej współpracy z osobami, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia
11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa
państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje
publiczne (Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, Nr 57, poz. 618, Nr 62, poz. 681 i
Nr 63, poz. 701, z 2000 r. Nr 43, poz. 488 i Nr 50, poz. 600, z 2002 r. Nr 14,
poz. 128, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 765, Nr 153, poz. 1271 i Nr 175, poz.
1434 oraz z 2003 r. Nr 44, poz. 390 i Nr 99, poz. 921).
Art.37.1.Minister Obrony Narodowej może zezwalać
żołnierzom WSI i pracownikom zatrudnionym w WSI oraz ich byłym żołnierzom i
pracownikom, po ustaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy w WSI, a także
osobom udzielającym im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych,
na udzielenie informacji niejawnej określonej osobie lub jednostce
organizacyjnej.
2.Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć
udzielenia informacji o:
1) osobie, jeżeli zostały one uzyskane w wyniku
wykonywanych przez WSI albo inne organy, służby lub instytucje państwowe
czynności operacyjno-rozpoznawczych;
2) szczegółowych formach i metodach wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych przez WSI oraz środkach stosowanych w związku z
wykonywaniem tych czynności;
3) osobie udzielającej pomocy WSI, o której mowa w art. 35
ust. 1.
3.Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się w
przypadku żądania:
1) prokuratora albo sądu, zgłoszonego w związku z
postępowaniem karnym w sprawie o czyn zabroniony, stanowiący zbrodnię
przeciwko pokojowi, ludzkości oraz zbrodnię wojenną albo zbrodnię przeciwko
Rzeczypospolitej Polskiej, a także przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu,
jeżeli jego następstwem była śmierć człowieka;
2) Sądu Apelacyjnego w Warszawie lub Rzecznika Interesu
Publicznego, zgłoszonego w celu przeprowadzenia postępowania lustracyjnego lub
w celu realizacji zadań Rzecznika Interesu Publicznego;
3) uprawnionego organu, zgłoszonego w celu przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o
ochronie informacji niejawnych.
4.Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się również w
przypadku żądania prokuratora lub sądu uzasadnionego podejrzeniem co do
popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z
wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.
5.W razie odmowy zwolnienia żołnierza WSI, pracownika
zatrudnionego w WSI lub osoby udzielającej im pomocy przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej albo
odmowy zezwolenia na udostępnienie dokumentów lub materiałów objętych tajemnicą
państwową, pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z
postępowaniem karnym, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, Minister Obrony Narodowej
przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz stanowisko zawierające wyjaśnienia
okoliczności sprawy Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego.
6.Minister Obrony Narodowej zwalnia od obowiązku zachowania
tajemnicy lub udostępnia dokumenty i materiały objęte tajemnicą, w przypadku gdy
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora
lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania karnego.
Rozdział4
Przepisy szczególne dotyczące służby wojskowej żołnierzy
Wojskowych Służb Informacyjnych
Art.38.1.Do żołnierzy WSI, w sprawach nieuregulowanych
w niniejszej ustawie, stosuje się przepisy dotyczące służby wojskowej żołnierzy
zawodowych.
2.Do jednostek organizacyjnych WSI, w sprawach
nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje się przepisy dotyczące jednostek
wojskowych Sił Zbrojnych.
3.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
dodatkowe umundurowanie, ubiór, uzbrojenie i wyposażenie przysługujące
żołnierzom WSI w związku z wykonywaniem przez nich zadań służbowych,
uwzględniając specyfikę służby w WSI oraz wynikające z niej wymogi w zakresie
umundurowania, ubioru, uzbrojenia i wyposażenia żołnierzy WSI.
Art.39.1.Kandydatów do służby WSI przyjmuje się
spośród żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową jako służbę stałą
lub służbę kontraktową.
2.Przyjęcie kandydata do czynnej służby wojskowej w WSI
następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, na które składają
się:
1) rozpatrzenie wniosku (podania) o przyjęcie do służby w
WSI, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów stwierdzających wymagane
wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o dotychczasowym
przebiegu służby i zatrudnienia;
2) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;
3) postępowanie sprawdzające specjalne, określone w
przepisach o ochronie informacji niejawnych;
4) ustalenie, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zdolności fizycznej i psychicznej do
służby w WSI, w tym, w stosunku do kandydata na stanowisko wymagające
szczególnych umiejętności lub predyspozycji - przeprowadzenie badania
psychofizjologicznego.
3.Postępowanie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, stosuje się
odpowiednio do żołnierzy WSI. Szef WSI decyduje o wszczęciu postępowania wobec
żołnierza WSI.
4.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb i sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec
kandydatów do służby w WSI, a także wzór stosowanego kwestionariusza osobowego,
uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia przez właściwe organy decyzji
dotyczącej żołnierza ubiegającego się o przyjęcie do tej służby.
Art.40.1.Żołnierza WSI, jeżeli jest to uzasadnione
zadaniami wykonywanymi przez WSI, za jego pisemną zgodą, można oddelegować do
wykonywania zadań służbowych poza WSI. W takim przypadku nie stosuje się
przepisów o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych dotyczących wyznaczania do
pełnienia służby poza resortem obrony narodowej i poza granicami państwa, a
także delegowania do wykonywania zadań poza jednostką wojskową.
2.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb oddelegowania, o którym mowa w ust. 1, oraz wysokość i sposób
wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących
oddelegowanemu żołnierzowi WSI, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres
wykonywanych przez niego zadań służbowych poza WSI, a także określi,
uwzględniając przepisy o ochronie informacji niejawnych, szczególne uprawnienia
i obowiązki oddelegowanego żołnierza WSI, w tym również pełniącego służbę poza
granicami państwa.
3.Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia,
szczegółowe uprawnienia i obowiązki oddelegowanego żołnierza WSI dotyczące
realizowanych przez niego zadań WSI.
Rozdział5
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art.41.W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o
powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21,
poz. 205, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 732, Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz.
1301, Nr 166, poz. 1363, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687 oraz z
2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 90, poz. 844 i Nr 96, poz. 874) uchyla się art. 15.
Art.42.W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli
skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572, Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70,
poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr
81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr
89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387 i Nr 216,
poz. 1824 oraz z 2003 r. Nr 84, poz. 774) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób
wykorzystywania środków budżetowych oraz mienia państwowego na cele
specjalne w jednostkach organizacyjnych:
1) podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony
Narodowej,
2) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
3) Agencji Wywiadu,
4) Biura Ochrony Rządu,
5) Państwowej Straży Pożarnej,
6) Policji,
7) Straży Granicznej.;
2) w art. 34b w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
4) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży
Granicznej, Wojskowym Służbom Informacyjnym i Żandarmerii Wojskowej,;
3) w art. 36 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
7. Przy wykonywaniu zadań, o których mowa w ust. 1,
kontrola skarbowa współdziała z organami celnymi, Agencją Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Policją, Strażą Graniczną, Wojskowymi Służbami Informacyjnymi
i Żandarmerią Wojskową..
Art.43.W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie
Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.
U. Nr 155, poz. 1016, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, z 2000 r. Nr 48, poz. 553 oraz
z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 153, poz. 1271) w art. 38 ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
1. Funkcjonariusze i żołnierze służb specjalnych
upoważnieni odpowiednio przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Szefa Agencji Wywiadu lub Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych działając w
zakresie zadań ustawowych, po zawiadomieniu Prezesa Instytutu Pamięci, mogą
mieć wgląd do danych zawartych w dokumentach gromadzonych przez Instytut
Pamięci, w granicach upoważnienia..
Art.44.W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o
Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. Nr 123, poz.
1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804 oraz z
2003 r. Nr 113, poz. 1070) w art. 9 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Kandydat ubiegający się o przyjęcie do służby w
Żandarmerii Wojskowej może być poddany badaniom psychofizjologicznym..
Rozdział6
Przepisy przejściowe i końcowe
Art.45.Żołnierze zawodowi, którzy w dniu wejścia w
życie niniejszej ustawy pełnią służbę w jednostkach organizacyjnych WSI
działających na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów, stają się
żołnierzami WSI, z utrzymaniem dotychczasowych warunków służby i stanowisk
służbowych, zachowując ciągłość służby.
Art.46.Rozkazy, decyzje, poświadczenia bezpieczeństwa,
certyfikaty i świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego oraz umowy i porozumienia,
odpowiednio wydane lub zawarte przez Szefa WSI na podstawie dotychczas
obowiązujących przepisów, zachowują ważność, chyba że na podstawie odrębnych
przepisów zostaną zmienione lub utracą ważność.
Art.47.W sprawach uregulowanych niniejszą ustawą do
czasu wydania przewidzianych w niej przepisów wykonawczych stosuje się
odpowiednio dotychczas obowiązujące przepisy dotyczące WSI, jednak nie dłużej
niż 1 rok od dnia wejścia w życie ustawy.
Art.48.Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia
ogłoszenia.
zaloguj
